Blog: Family Planning Summit – the proof of the pudding

Door: op 13 juli 2012 geplaatst in Blog - E-mail dit artikel | Print dit artikel

Afgelopen woensdag vond in Londen de Family Planning Summit plaats. Donoren, ontwikkelingslanden en bedrijven kwamen bijelkaar om middelen te mobiliseren voor anticonceptie. Sille Jansen, Advocacy Officer van Rutgers WPF schreef voor Vice Versa een blog. Grote bedragen zijn toegezegd en het onderwerp staat weer op de agenda, maar: ‘the proof of the pudding is still in the eating.’

Op dit moment zijn er 222 miljoen vrouwen op de wereld die wel anticonceptie zouden willen gebruiken maar er geen toegang tot hebben. Simpelweg omdat anticonceptie niet beschikbaar is, het te duur is of vrouwen te weinig kennis hebben over het bestaan en gebruik van de verschillende middelen en er vooroordelen over bestaan.

De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen voor de Family Planning Summit. Op deze top, die plaats vond op 11 juli, World Population Day, brachten het Verenigd Koninkrijk en de Bill en Melinda Gates Foundation wereldleiders samen om meer middelen te mobiliseren voor anticonceptie. Het ambitieuze doel? Kennis, diensten en middelen voor zo’n 120 miljoen vrouwen en meisjes in de armste landen beschikbaar te maken en daarmee een halvering van het aantal vrouwen zonder toegang tot anticonceptie bewerkstelligen. Dat klinkt goed, maar onder welke voorwaarden moet dit gebeuren? En hoe vinden we aansluiting bij gelieerde issues zoals HIV/ AIDS?  En de hamvraag: Is het gelukt de fondsen te werven?

Reproductieve rechten

Vanuit het maatschappelijk middenveld werden voor de top een aantal wensen geuit. De International Planned Parenthood Federation (IPPF) kreeg steun van 1292 ngo’s uit 177 landen voor een declaratie waarin duidelijk naar voren kwam dat seksuele en reproductieve rechten van vrouwen en meisjes de leidraad moeten zijn bij het besteden van de fondsen voortkomend uit de top. De zorg is dat de hernieuwde aandacht voor anticonceptie vooral voortkomt uit de klimaatagenda en dat in het tegengaan van overbevolking onvoldoende rekening zou kunnen worden gehouden met het recht van vrouwen en meisjes om zelf te beslissen over het aantal kinderen dat zij krijgen en wanneer en met wie.

Melinda Gates, die de top opende, benadrukte in haar speech dat reproductieve rechten onderdeel zijn van de universele mensenrechten – een stelling die sterk wordt ondersteund door organisaties als Rutgers WPF, maar die op bijeenkomsten van de Verenigde Naties stelselmatig wordt bestreden door conservatieve regeringen en het Vaticaan.

Jongeren en ‘het A woord’

Een ander belangrijk punt dat geuit werd in de declaratie van IPPF is dat alle vrouwen – dus ook vrouwen die in moeilijk bereikbare gebieden wonen – en ook meisjes onderdeel moeten zijn van een hernieuwde agenda. Voor jongeren betekent dit dat zij goede seksuele voorlichting moeten krijgen, waarin niet alleen technische aspecten als ‘hoe een condoom om te doen’ naar voren komen maar ook bijvoorbeeld over hoe te communiceren over wensen en grenzen op het gebied van seksualiteit. Daarbij moeten ze toegang tot anticonceptie moeten hebben en, als ze toch onverhoopt zwanger worden, toegang tot veilige abortus.

Maar abortus, ‘The A word’ – zoals Dana Hovig de CEO van Marie Stopes International in de Huffington Post schreef, bleef sterk op de achtergrond. In de armste landen is onveilige abortus verantwoordelijk voor 13% van de moedersterfte en in dat opzicht was de reproductieve rechten agenda slechts deels vertegenwoordigd op de Family Planning Summit.

Integratie met HIV en het vrouwencondoom

Tijdens de top werd aansluiting gezocht bij gerelateerde issues, zoals HIV/AIDS. De Britten zelf zegden vorig jaar al 5 miljoen pond toe voor vrouwencondooms – het enige middel dat door vrouwen zelf geïnitieerd kan worden en beschermt tegen zowel ongewenste zwangerschap als HIV infectie.

De Britse minister voor ontwikkelingssamenwerking Stephen O’Brien benadrukte dat integratie van anticonceptiediensten met HIV-diensten noodzakelijk is om doelen voor beiden te bereiken. Het vrouwencondoom vormt een belangrijk voorbeeld van een middel dat beide doelen verenigt.

Ook tekende Stephen O’Brien een Paper Doll  - hiervan zijn er nu zo’n 19.000, allen getekend door mensen die toegang tot vrouwencondooms willen vergroten. Op de top maakten de Female Health Company (producent van het FC2 vrouwencondoom) en UNFPA bekend dat de prijs voor vrouwencondooms met 5 cent per stuk verlaagd zou worden – een daling van zo’n 10% waardoor er meer vrouwencondooms voor hetzelfde geld beschikbaar zullen worden. Een mooie uitkomst.

Wel jammer dat de andere producenten van vrouwencondooms niet op de top waren uitgenodigd – naar verwachting zullen nog dit jaar andere types vrouwencondoom door de World Health Organization worden goedgekeurd en zal een geheel andere marktdynamiek ontstaan. Met hopelijk een nog lagere prijs als resultaat.

….is in the eating!

En dan de vraag of het inderdaad gelukt is genoeg fondsen te werven om 120 miljoen vrouwen van anticonceptie te voorzien. In totaal (volgens een snelle rekensom) is er gisteren 4.6 miljard dollar toegezegd. Dat is een fantastische uitkomst. Ongeveer 2,1 miljard is toegezegd door donoren zoals Nederland, ongeveer 2 miljard door ontwikkelingslanden zelf en de rest door particuliere fondsen zoals de Hewlett Foundation en door bedrijven als de Female Health Company.

Het is echter nog niet duidelijk of dit voldoende is om in 2020 het aantal vrouwen en meisjes dat toegang heeft tot anticonceptie met 120 miljoen te hebben verhoogd. Nederland zegde 370 miljoen euro toe. Een prachtig bedrag, dat uiting geeft aan het feit dat seksuele en reproductieve gezondheid en rechten een van de vier beleidsprioriteiten is voor ons ontwikkelingsbeleid. Dit bedrag stond voor 2012 echter al vast – en de vraag is, bij deze en andere toezeggingen, in hoeverre het gaat om een ophoging van budgetten of over een continuering van bestaand beleid.

Een andere belangrijke vraag is of het toegezegde geld er daadwerkelijk komt. Zo gaf staatssecretaris Knapen van Buitenlandse Zaken op de top duidelijk aan dat hij de Nederlandse bijdrage wil laten stijgen naar 381 miljoen in 2013 en vervolgens tot 415 miljoen in 2015, maar dat dit uiteraard afhankelijk is van de politieke keuzes van de volgende regering. Monitoring van budgetten door het maatschappelijk middenveld in zowel donor- als ontwikkelingslanden zal moeten uitwijzen of deze top een succes is geweest, de ‘proof of the pudding’ is ook in dit geval ‘in the eating.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Vindt u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Doe een donatie via Paypal

Neem een abonnement en blijf op de hoogte van alles wat er speelt in de ontwikkelingssector.

Klik hier voor een abonnement