BUZA: draai NU de geldkraan dicht!

‘Oud-minister Bert Koenders wilde de Nederlandse ontwikkelingssector grondig hervormen. Dat is mislukt. De enige mogelijkheid om beweging in de Nederlandse OS-sector te krijgen is het dichtdraaien van de geldkraan door donoren, met name door BuZa. En wel per direct, zodat we eindelijk met OS 2.0 kunnen beginnen.’ Schrijft Frank van der Linde, oud-bestuurslid van brancheorganisatie Partos.

De oude grammofoonplaat draait nog steeds rondjes in de laatste groef. En in de laatste groef is vastgelegd: ‘Blijf af van de 0,7%-norm’. Ik kan deze opmerking niet meer horen. De 0,7%-norm is een achterhaalde norm die niet meer past bij deze tijd.

Beleidscoherentie

Krampachtig blijft de Nederlandse OS-sector vasthouden aan de 0,7%-norm, welke voorschrijft dat 0,7% van het bruto nationaal inkomen van ontwikkelde landen besteed moet worden aan ontwikkelingshulp. Het nog steeds opdelen van de wereld in ontwikkelde en ontwikkelingslanden is niet meer van deze tijd. Om een duurzame, rechtvaardige en vredige wereld te bewerkstelligen, moet elk land een integraal beleid voeren.

Vanuit het 0,7% perspectief is Nederland een van de beste jongetjes van de klas, maar als het gehele spectrum in ogenschouw wordt genomen, valt dat vies tegen. Denk daarbij aan ons belastingklimaat dat gericht is op het vasthouden van (virtuele) internationale hoofdkantoren van bedrijven. Daarnaast hebben andere factoren dan ontwikkelingshulp veel meer invloed op de ontwikkeling in landen als Ghana, Peru of Myanmar, zoals bijvoorbeeld buitenlandse investeringen. Te veel hulp kan zelfs averechts werken doordat het bijvoorbeeld de interactie tussen de bevolking en haar leiders verstoort. De 0,7%-norm moet daarom per direct worden afgeschaft.

(Mocht er behoefte zijn om de ‘performance’ van landen te vergelijken, dan zou de OS-sector een voorstel kunnen doen tot een nieuw vergelijkingsmechanisme waarbij alle aspecten die belangrijk zijn voor een duurzame, rechtvaardige en vredige wereld worden meegewogen)

In stand houden eigen organisatie

Waar komt die obsessie van Nederlandse OS-organisaties voor de 0,7%-norm dan vandaan? Voor een gedeelte om de eigen organisatie in stand te houden. Natuurlijk willen de meeste ontwikkelingswerkers oprecht armoede bestrijden, direct of indirect. Maar door het bijna heilige geloven dat de eigen organisatie dat het beste kan, wordt het als een gruwel gezien als de eigen organisatie moet inkrimpen of op zou houden te bestaan. Koenders zag dat heel duidelijk en wilde daarom de hulpindustrie openbreken. Dat is mislukt.

Het voorop stellen van de eigen organisatie is vreemd, want het streven van elke Nederlandse OS-organisatie zou juist moeten zijn: ophouden te bestaan. Tenslotte is het centrale doel van de Nederlandse ontwikkelingsorganisaties het versterken van lokale organisaties. Derhalve is de oppositie van Nederlandse OS-organisatie tegen het openstellen van subsidielijnen voor buitenlandse OS-organisaties opmerkelijk. Het argument dat OS-organisaties in de doellanden nog niet professioneel genoeg zijn om rechtstreeks subsidie te ontvangen, snijdt geen hout. Immers, dat zou dan prima naar boven komen als de buitenlandse aanvragen worden beoordeeld. Deze worden dan massaal afgewezen. Door bij voorbaat al te stellen dat lokale OS-organisaties niet professioneel genoeg zijn, laadt de Nederlandse OS-sector op z’n zachts gezegd de verdenking op zich dat ze haar eigen organisaties zoveel mogelijk in stand wil houden.

Indien Nederlandse OS-organisaties de focus massaal zouden verleggen naar beïnvloeding van de Nederlandse overheid (wat mijns inziens een goede move zou zijn), dan is dat juist een extra argument om de 0,7%-norm los te laten, want dit soort uitgaven vallen niet onder de norm.

Heruitvinden

In plaats van te mokken over bezuinigingen, had de Nederlandse ontwikkelingssector zichzelf opnieuw moeten uitvinden. Daarbij had de sector geen enkel heilig huisje moeten sparen. Bij zo’n herbezinningsfase had de nieuwe werkelijkheid (andere machtsverhoudingen, de sterke groei van voormalige ontwikkelingslanden, het belastingklimaat in het Westen etc.) centraal moeten staan en niet de huidige interventiestrategieën, afdelingen, medewerkers en/of het budget. De hoogte van het budget komt voort uit de keuzes die gemaakt worden en niet andersom.

In het beste geval komt de organisatie tot de conclusie dat de missie is volbracht. Dat kan omdat het hele onderwerp wereldwijd minder aandacht behoeft of omdat de partners sterk genoeg zijn om de taak over te nemen. Vaker echter zal de organisatie tot de conclusie komen dat de interventiestrategie stevig moet worden aangepast. Aangezien de wereld momenteel razendsnel verandert, zal het zelden voorkomen dat je morgen nog hetzelfde moet doen als gisteren.

Reorganisatie

De kans dat de organisatie dus grondig op de schop moet is groot. Een andere wereld, vergt andere interventie strategieën en daardoor andere competenties. Natuurlijk ga je eerst kijken of de huidige medewerkers bij- of omgeschoold kunnen worden. Maar aangezien OS-organisaties werken voor de meest kwetsbare mensen op deze planeet, is het mijns inziens vanuit een moreel perspectief niet verdedigbaar om hier een lang proces van te maken. Hoe vervelend het voor een medewerker ook is, het ‘lijden’ van een Nederlandse ontwikkelingswerker door omscholing of ontslag staat in geen verhouding t.o.v. het lijden van de mensen waarvoor we het allemaal doen. Mijns inziens heeft het management van Nederlandse OS-organisaties de morele plicht om zo snel mogelijk de organisatie om te vormen.

Tweede Kamerverkiezingen

De verkiezingscampagne speelde zich af rondom binnenlandse vraagstukken. Het is op zich al een gotspe dat onze politieke leiders bijvoorbeeld de burgeroorlog in Syrië nauwelijks in het verkiezingsdebat hebben gebracht. En de oplopende spanning tussen o.a. Israël en Iran hebben nu de olieprijs al 25% laten stijgen ten opzichte van juni, dus al gaat het alleen nog maar om ons Nederlanders, dan nog is het Midden-Oosten een belangrijk onderwerp. Echte leiders hebben het lef en de capaciteiten deze onderwerpen in het verkiezingsdebat te brengen.

Maar helaas is dat niet gebeurd, hetgeen echter daardoor een ultieme kans was voor Partos – als vertegenwoordiger van de OS sector – en haar leden om deze onderwerpen wél in het verkiezingsdebat te brengen. Een perfect moment voor de aftrap van OS 2.0. Met een soortgelijk budget als voor de ‘genoeg = genoeg’ campagne (destijds vrij vlotjes bij elkaar gebracht want de subsidie stond toen onder druk), had de sector veel kunnen bereiken. Destijds is daartoe ook besloten, maar omdat de huidige subsidie (tot 2015) niet onder druk meer staat, suft de sector lekker verder. Sterker nog, je moet de politici niet te hard aanpakken is het adagium, want straks gaan we weer bij hen bedelen om geld voor na 2015.

De kraan dicht

Toen ik 11 jaar geleden de sector binnen stapte, schoof ik enthousiast aan bij de brainstorms over een nieuw paradigma (geen idee wat dat woord inhield). De meest recente brainstorm sessies over het nieuwe paradigma verschillen nauwelijks van die van toen. Het wordt tijd om dat proces af te ronden en daadwerkelijk met OS 2.0 te beginnen. Maar de huidige managers die dat toch zullen moeten initiëren zie ik daartoe niet in staat.

Ik zie nog maar één manier om beweging in de sector te krijgen en dat is als donoren ophouden met het financieren van de Nederlandse OS-sector (ik hoop dat dit artikel daaraan bijdraagt).

Aangezien het ministerie van Buitenlandse Zaken de grootste financierder van de sector is, moet zij het voortouw nemen en de subsidiekraan per direct dichtdraaien net zolang totdat de sector met een echte nieuwe en complete visie op OS komt en de Nederlandse OS-organisaties hun organisaties daadkrachtig omvormen. Partos zou inmiddels professioneel genoeg moeten zijn en heeft in ieder geval voldoende budget en menskracht om die kar samen met haar leden te trekken. En na 11 jaar brainstormen, moet er toch iets vernieuwends op papier te zetten zijn. Maar dan moet de sector natuurlijk wel wíllen veranderen.

Frank van der Linde
Over de schrijver

Frank van der Linde is strategisch adviseur. Frank heeft de afgelopen elf jaar voor verschillende (internationale) maatschappelijke organisaties gewerkt en tevens was Frank vier jaar bestuurslid van Partos (2007 - 2011). Hij komt uit het bedrijfsleven waar hij jarenlang als management consultant werkzaam was. Connect met/volg Frank via [email protected] en facebook.com/frankvanderlinde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

20 reacties op “BUZA: draai NU de geldkraan dicht!

  1. Goed betoog. Ik denk ook dat het dichtdraaien van de subsidiekraan OS-organisaties weer dichter bij hun rol van ‘maatschappelijke’ organisatie brengt. De binding met de samenleving versterkt wanneer het werkkapitaal daar weer opgehaald moet worden.
    Ik zou me dan misschien weer ‘achterban’ kunnen voelen van een club als Hivos, ICCO of Oxfam-Novib. Nu voel ik me -als ik er überhaupt nog toe doe- meer ‘klant’ (en dan ook nog ‘s van een onderneming met een uiterst beroerde ‘klantenservice’). ‘Medestander’ voel ik me allang niet meer. Het is net als met de meeste internet- en telecomproviders. Ze zijn dringend nodig, maar ze wonen ook in de top 3 van mijn grootste ergernissen.
    Ja, ik denk inderdaad dat OS-organisaties nog nodig zijn. Er zit veel expertise in die de samenleving nodig heeft om te verduurzamen. Dat mag niet verloren gaan. Dan gooien we het kind met het badwater weg. Maar ik denk wel dat OS-organisaties vanuit een heel andere positie -en dan vooral los van de overheid- hun bijdrage aan een duurzame samenleving moeten leveren.
    Ik denk dat de ‘shock-therapie’ die je voorstelt de bakens zal verzetten en de broodnodige vernieuwing voortbrengen. En als de eerste MFO besluit naar de beurs te gaan om daar maatschappelijk kapitaal te mobiliseren dan sta ik klaar om het eerste aandeel te kopen.

    [Reageer op deze reactie]

  2. Prima discussie! …. of toch weer de beschrijving van de pat-stelling, dus herhaling van zetten?? De toekomst zal het leren. Ben het overigens helemaal eens met de stelling dat 0,7% naar de 0,1% moet (beetje kan nog wel, om het institutionele geheugen aan te houden, meer kan en moet je niet verwachten)

    We kunnen echter niet om de feiten heen. Ik noem er even een paar uit de praktijk. Dat zijn o.a.

    1. De OS sector is een “instituut” geworden, net als de KNvB. Iedereen heeft verstand van voetbal en dus ook van OS. Ondertussen bepalen de OS-bonzen, of de OS-elite in den Haag en bij de grote NGOs, wat er met het geld gebeurd. Over de besteding van het geld van de goedwillende belasting betaler, wordt nogal arrogant nog steeds geen transparante verantwoording afgelegd. Wat doet men nu echt? Wie weet hoeveel blanco cheques we geven aan wie en wat men daarmee doet? Laat staan wat er mee bereikt is. Wel manipuleert graag de sentimenten (we mogen de allerarmsten niet in de kou laten staan”) en speelt daarom graag de “goede doelen” kaart, in de trant van iets is beter dan niets, en doet precies wat men zelf vind dat “goed” is, vooral voor zichzelf. Onbegrijpelijk grappig (??) dat het publiek dat nog steeds pikt, probeer dat eens in het echte bedrijfsleven….

    2. De meeste OS banen en projecten zijn inderdaad te vergelijken met de “Melkert-banen van de jaren ’90. Ook die hadden een geringe maatschappelijke impakt, en tevens ook een laag gehalte aan duurzaamheid. Zie verder over het lot van deze fata morgana actie de Wikipedia http://nl.wikipedia.org/wiki/Melkertbaan

    3. De OS sector is inderdaad veel te sterk gericht op “buiten Nederland”. Aan onze eigen puinhoop (en dan heb ik het niet alleen over de vele belachelijke handelsbeperkingen t.a.v. OS landen…). Ook hier is veel te doen, zoals Frank bovenstaand terecht opmerkt. Met FairWater proberen we dat ook in beeld te brengen met onze SANEX Zero% actie “schoon-water-hier-schoon-water-daar” voor water projecten in Gambia. En via promotie van kraanwater, via promotie “Join-the-Pipe” hervulbare flesjes. Het kan dus wel. Dit in tegenstelling tot andere water NGOs, die o.a. verkoop van milieu vervuilende PET-flesjes promoten voor hun (niet-transparante) vage goede doelen, ongelooflijk. Je moet wel lef hebben of het publiek erg dom inschatten.

    4. De OS sector is “Roomser dan de Paus”. Dat wil zeggen dat we naar buiten toe vooral niet de indruk willen wekken dat we het Nederlands bedrjfsleven bevoordelen in OS projecten. Dit geldt met name voor goede Nederlandse producten, die mogen niet worden gebruikt!
    Deze mindset geldt wat minder voor Nederlandse expertise en voor Nederlandse NGOs, die in feite ook een soort “expertise” vertegenwoordigen.

    De situatie is nog steeds vaak zo, dat OS liever een blikje dure consultants of NGOs met overhead opentrekt voor de zoveelste studie-met-rapport-dat-niemand-leest, dan dat men een markt probeert te vinden voor goede Nederlandse duurzame producten. Vooral de Fransen lachen ons in het gezicht hierom uit. Bien fait messieurs!. Die “regelen” gewoon al hun eigen OS projecten in heel West-Afrika met Franse producten, goed of niet, dat maakt niet uit, “als het maar uit Frankrijk komt”.

    Voorbeeld: Laatst zat ik aan tafel ergens in den Haag om de mogelijkheid te bespreken om Nederlandse financiele steun in de water sector voor een piep piep klein deeltje ook te gunnen binnen Nederland. De NGOs, (die toch al grotendeels door DGIS betaald werden) waren uiteraard ook zeer geintereseerd om wat te doen, logisch, prima.
    Maar toen ter sprake kwam, dat heel eventueel ook de duurzame FairWater BluePump (bij internationale NGOs zoals Oxfam, IRD, etc al in gebruik als meest duurzame en levens-reddende oplossing voor dorpswatervoorziening) een kans moest krijgen, werd toch even fijntjes opgemerkt dat dit “gevoelig” ligt, want … wellicht wel de beste, maar “het komt wel uit Nederland”. Ja, zolang we ons op deze wijze blijven opstellen, is OS 2.0 nog erg ver weg en blijven we gezellig navelstaren …

    [Reageer op deze reactie]

    Michiel Verweij Reply:

    Het spijt me als je een traumatische ervaring met de NGOs hebt opgelopen. De verschillen tussen bedrijven en NGO zijn volgens mij vaak helemaal niet zo scherp als je doet voorkomen. De meeste mensen bij NGOs werken heel hard en de meeste consultants in IS zijn blij als ze klussen binnen halen. Planning- en evaluatie routines van NGOs zijn vaak net zo rigoreus als in het bedrijfsleven. En qua accountability naar verschillende stakeholders kunnen veel bedrijven van NGOs leren. NGOs kunnen nog veel verbeteren maar dat geldt net zo goed voor bedrijven.

    Bedrijven en NGOs hoeven helemaal niet in elkaars vaarwater te zitten. Als een product of service via de markt door een bedrijf geleverd kan worden heb je helemaal geen NGO nodig. In de praktijd blijven er echter nodige funkties over waar niet 123 een markt oplossing voor is. Om te beginnen met de economische sector. NGOs doen veel voorbereidend werk en creeren omstandigheden voor bedrijven die er daarna een rendabele business kunnen drijven. NGO’s doen hun werk in een andere fase van ontwikkeling van produkten en sectoren. Verlies die complementariteit niet uit het oog. Er zijn juist NGOs omdat de markt er (nog) geen oplossingen voor heeft. Sociale ondernemingen rekken het bereik van het marktmechanism slechts een beetje op.

    De achterliggende vraag heeft volgens mij te maken met het begrip van de concepten publiek en privaat in de huidige context. Wat verstaan we eigenlijk onder publiek en wat privaat en waar ontmoeten die twee elkaar?

    [Reageer op deze reactie]

  3. “Het argument dat 50 jaar ontwikkelingshulp de armoede niet heeft opgelost, is eigenlijk een hilarische redenering. Duizenden jaren criminaliteitsbestrijding heeft de misdaad niet opgeheven” (Voorhoeve Volkskrant 23/08/12)
    http://bit.ly/P2xs5U Woorden van een wijze man die een enorme transformatie heeft doorgemaakt als persoon en als leider.

    [Reageer op deze reactie]

    Frank van der Linde Reply:

    Tja… Ik ben het echt heel erg niet met deze redenering eens. Ik geloof nog steeds dat armoede oplosbaar is in tegenstelling tot criminaliteit. Met veel dingen uit Joris’s artikel ben ik het overigens zeer eens.

    Ik ben overigens niet voor de afschaf van subsidie. Waar ik voor pleit is het tijdelijk stopzetten om beweging te creeren (‘Aangezien het ministerie van Buitenlandse Zaken de grootste financierder van de sector is, moet zij het voortouw nemen en de subsidiekraan per direct dichtdraaien net zolang totdat de sector met een echte nieuwe en complete visie op OS komt…’).

    [Reageer op deze reactie]

  4. In het discours over ontwikkelingssamenwerking bestaat een redelijke consensus dat er een vernieuwing van het beleid van de Nederlandse overheid nodig is. Bij het woord vernieuwing of innovatie krijg ik wat kriebels omdat het heden ten dage weinig zeggend is. Ik gebruik liever het modernisering van wederzijds belang, het heroverwegen van bestaande belangen die de laatste 10 tot 15 jaar langzaam maar zeker anders zijn komen te liggen. De filosoof Schumpeter noemde het zo treffend ”creative destruction”: het tegelijk afbreken van (een deel van) het bestaande en tegelijkertijd het nieuwe opbouwen. Volgens sommigen, waartoe ik mij ook aangetrokken voel, gaat dat veel te langzaam. Om twee redenen. Ten eerste omdat de bestaande elite binnen OS geen veranderingen wil van het overheidsbeleid en wacht op betere politieke tijden. En ten tweede omdat er te weinig concrete suggesties komen hoe die modernisering eruit dient te zien. Het is dan ook zaak om meer dynamiek in de beleidsdialoog te krijgen. Ik zie de bijdrage van Frank van der Linde en anderen in die context. Ik zou het toejuichen als een nieuw beleid als belangrijkste uitgangspunt zou hebben om deze dynamiek te versterken en niet te vervallen in nieuwe thema’s, nieuwe regios en nieuwe ideologie. De erkenning dat we het even nu niet meer zo precies weten en bereid zijn op zoektocht te gaan, zou ons weleens nieuwe energie kunnen geven. Dat vereist dan wel een bezielende bewindspersoon.

    [Reageer op deze reactie]

  5. De beste stuurlui staan aan wal… Eerst verwijt je ‘de sector’, waar jij ook blijkbaar deel van uit maakt, simplistisch te zijn en vervolgens kom je zelf met een ontiegelijk simplistisch en populistisch voorstel. Zwart of wit…. Volgens mij is deze wereld niet meer of, of.
    Ga kijken naar alternatieven voor de afhankelijkheid van subsidies en kijk daarnaast ook hoe je de sector kunt hervormen. Volgens mij is zo ongeveer elke OS organisatie daar al heel hard mee bezig. Dit voelt als een discussie om de discussie. ‘Kijk mij het eens beter weten en boute uitspraken durven maken’. Dodelijk vermoeiend. Ga zelf eens aan de slag en laat zien hoe het wel moet. Als ik me niet vergis heeft Fairfood juist onder jouw leiding een heleboel overheidssubsidie binnen gehaald. Stel zelf een voorbeeld en kom met een alternatief in plaats van te zeggen hoe het allemaal zou moeten. Zucht…

    Groetjes

    Sacha

    [Reageer op deze reactie]

  6. Een prikkelend stuk, dat (hopelijk) weer de ‘NGO-familie’ zal wakker schudden.

    Alhoewel ik in vele opzichten je mening over die zgn 0.7% norm deel, ben ik het ook eens met de insteek van Jaap (denk aan: decentralisaties e.d.) en Anshelm (denk aan: ruckzichlos alle kranen dichtdraaien).

    Echter bemerk ik keer op keer dat er een heilige aura om IS ligt. Geen idee waar die vandaan komt. Maar “goed doen” is waar je blijkbaar geen kritiek op mag hebben. Of zeker niet op mag bezuinigen.

    Nieuwe tijden met nieuwe inzichten vergt een nieuwe aanpak. Ja! Maar dan zeker ook in een nieuwe jas. Weg van die term ‘hulp’ of ‘die allerarmsten, waarvoor we het doen’.

    Waar is het waarom? Was IS ooit niet als ‘bijgerecht’ bedoeld zoals @MarcBroere schreef? Let’s re-brand en laten we beginnen bij ‘the why’.

    [Reageer op deze reactie]

    Judith Madigan Reply:

    PS Laten we ook aub stoppen met de term: OS 2.0
    Dat is zo niet 2012, maar terug naar de jaren ’80 toen office 2.0 uitkwam. :-)

    [Reageer op deze reactie]

  7. Beste Frank, de sector mag blij zijn met vrijdenkers als jij. Je hebt een punt. Mijn ervaring echter is dat het dicht draaien van de kraan voor heel veel opschudding zal zorgen waar politici zich niet populair zullen maken. In Amsterdam heb ik een dergelijk proces meegemaakt in subsidie land. Een excercitie om alle subsidie relaties grondig door te lichten en kritische vragen te stellen of hetgeen zij doen nog bijdraagt aan de doelstellingen en het evenuteel creeren van ruimte voor nieuwe spelers zorgde voor ongelooflijk veel weerstand. Ik zie met dit plan hetzelfde gebeuren. Het vergt in ieder geval veel moed van de politiek. Wat mij betreft moet de nieuwe visie niet vanuit de sector alleen komen. Nieuwe spelers moeten ook de ruimte krijgen om mee te denken. Ik herhaal hier mijn pleidooi voor ruimte voor arme landen om hun eigen geld te verdienen middels fair politics.

    [Reageer op deze reactie]

  8. Interessant artikel. Maar ik heb toch het gevoel dat je de sector met een bril bekijkt van een paar jaar geleden. Krampachtig vasthouden aan de 0,7% norm is inderdaad niet zo zinvol. Erg blij was ik dan ook dat ook Alexander Kohnstam de 0,7 eventueel wil loslaten. Zie bijvoorbeeld ook http://www.viceversaonline.nl/2012/05/23039/ van afgelopen mei.

    Bij mijn weten hebben de traditionele hulporganisaties de laatste jaren een groot deel van hun activiteiten naar het Zuiden verplaatst, en zijn daarbij in Nederland veel banen verloren gegaan. Was dat niet een direct gevolg van het beleid van Koenders? Of van de eigen inzichten over een veranderende wereld?

    De vraag is of het in het Nederlands belang is dat ons OS-beleid met Nederlands belastingeld door organisaties wordt uitgevoerd en dan de vraag of het in ons belang is dat dat wordt gedaan door organisaties die hun wortels hebben in Nederland. Ik denk dat er wel wat voor te zeggen is beide vragen met ‘ja’ te beantwoorden. Je kunt dan denken aan normen en waarden die we in Nederland vanzelfsprekend vinden, maar die beter tot uiting komen door Nederlandse clubs. Of aan kruisbestuivingen met het Nederlandse bedrijfsleven die wellicht minder tot uiting komen als alles aan buitenlandse organisaties wordt uitbesteed.

    Partos is een belangenorganisatie, en het ligt meer voor de hand dat een verandering in de sector door bepaalde voorlopers wordt bewerkstelligd dan door een belangenorganisatie tot uiting wordt uitgebracht die de grootste gemene deler vertegenwoordigt. Misschien dat vernieuwing ook wel beter tot stand komt door in de praktijk zaken daadwerkelijk anders aan te pakken, dan door over een paradigma verandering te brainstormen. En dat daardoor de verandering in de praktijk verder is dan wat er over op papier gezet is. Nu alles stopzetten is het kind met het badwater weggooien, want het OS-beleid heeft wel meer nut en noodzaak dan alleen “het lijden van de mensen waarvoor we het allemaal doen”.

    [Reageer op deze reactie]

    Frank van der Linde Reply:

    Beste Jaap,

    Dank voor je reactie.

    In het Trouw artikel waar je naar verwijst staat het volgende:

    ‘Volgens Kohnstamm is de branche al jarenlang bezig zich voor te bereiden op haar nieuwe rol in een snel veranderende wereld…..’

    Tja… En dit zegt het allemaal. De sector is zich al jarenlang aan het vóórbereiden op haar nieuwe rol. Hoe lang wil de sector zich nog blijven voorbereiden? De wereld wacht echt niet met haar veranderingen tot de Nederlandse OS-sector er klaar voor is. De buitenwereld bepaald het tempo, niet de sector. Als je niet in staat bent je snel genoeg aan te passen aan de nieuwe werkelijkheid, verlies je elke relevantie. En inderdaad, zoals je zelf zegt, de veranderingen zullen door een aantal voorlopers (die zijn er uiteraard!) worden bewerkstelligd, maar dat is dus juist mijn stelling: stoppen met het financieren van de achterblijvers (helaas een groot deel van de Partos leden). Het ‘grappige’ is dat bijna ieder Partos lid zichzelf een voorloper noemt (door een paar innovatie projectjes binnen haar organisatie te noemen)… Tja…

    Voorbeeld: Een vrijwilligersinitiatief als ID-leaks doet meer voor het opkrikken van het imago dan Partos zelf. Dat is toch absurd? Zíj moeten subsidie krijgen (en al die andere innovative voorlopers).

    Voor de rest zegt Alexander Kohnstamm “Het was niet onze keuze om met een defensieve campagne te komen”. Ach mensen, natuurlijk is dat een keuze. Het is altijd een keuze. En ”…de inhoudelijke onderwerpen waar wij ons op willen richten, lagen niet in het Catshuis op tafel.”…. Dan zorg je toch dat die op tafel komen?? En zo is het met de verkiezingen weer gegaan…. De sector is niet in staat geweest de buitenlandse onderwerpen in de verkiezingscampagne te brengen…. Wederom een gemiste kans….

    Een visie document is leuk (waaraan ook steeds gerefereerd wordt), maar zolang dat niet triggert dat interventiestrategieen worden omgegooid, dan is het een dood stuk papier.

    Groet,

    Frank

    [Reageer op deze reactie]

    Grant Rhodes Reply:

    Eens. Diminishing marginal returns to political/sociological tactics in development under the ‘rights based development’ umbrella (the predominant and aggressively pursued operational paradigm in development thinking since approx 1997) have been quite visible since Lehman Brothers fell. And yet no action has yet been taken. When did collective action simply morph into groupthink and doctrine driven sclerosis? To use perhaps an analogy from an earlier age, do we not need to think of restoring the balance between ‘akrebeia’ and ‘oikonomia’ in modern western secular governance ‘theology’?

    It would now seem likely, particularly in the health related and fronted areas that have come to dominate development aid (indeed effectively redefine/reframe it), that we will enter (and may already have) negative marginal returns. i.e. continued money and effort in: advocacy, campaigning and HRM is related to actually shrinking (not just reducing rate of increase) public budget allocations in both real and nominal terms. A non-linear function. Clearly if this happens, and we will only know perhaps once the fire has burnt itself out, it would seem to be a strong indication of a fundamental failure of risk management within development administrations not only in NL, but throughout much of the OECD.

    Perhaps then it will be time to consider whether risk management and public finance economics need to re-enter development discourse, paradigms and operational procedures? Perhaps political/sociological, as much economic, processes and systems also work within measurable ‘discourse markets and (‘budget’) constraints and this new ‘evidence’ can open up new insights into effective development governance in the future? Wat zou het effect zijn bvb als ik deze bijdraag in het Nederlands of het Arabisch, Hindi of Chinees zou schrijven?

    NL has some excellent organizations – and some powerful examples of inter-governmental co-operation – in the area of Public Finance Management and Administration Reform which seldom feature on these or other Dutch development press pages but whose advice and experience may have helped many an NGO and development institution take more timely and strategic action.

    Indeed, perhaps it is time for some of these organizations and their staff to return home from the many corners of the world in which they work and take their own public development administrations and institutions ‘onder de loop’?

    Maar eerst kijken wat er nog overeind blijft naar deze bosbrand dat lijkt nu inderdaad zogoed als onvermijdelijk. AWBZ (structureel) tekort (en stemmers) alleen zou de OS budget gelijk met de grond kunnen maken bvb.

    [Reageer op deze reactie]

    Jaap Reply:

    Beste Frank,

    Het lees toch een beetje of je alle financiering wilt afschaffen omdat de belangenorganisatie geen effectieve lobby heeft en volgens jou te weinig visie heeft. 2015 is als moment ingebouwd om te kijken welke organisaties nog subsidie moeten krijgen en welke niet. Misschien dat het een goed idee is dan alleen nog maar verder te gaan met de voorlopers. Ik ben wel benieuwd welke kenmerken de organisaties moeten hebben om volgens jou wel in aanmerking te komen.

    vriendelijke groet,

    Jaap

    [Reageer op deze reactie]

  9. Je boodschap is duidelijk; de Nederlandse OS sector moet zich zelf opnieuw uitvinden zodat ze goed gepositioneerd is om veranderingen in het zuiden teweeg te brengen. Zoals je correct beschrijft behoeven hedendaagse uitdagingen integrale oplossingen die de noord-zuid kloof kunnen overbruggen. Dus: niet alleen korte termijn hulp geven aan arme producenten, maar ook de multinationals die de afnemers zijn van die producenten uit dagen om hen een eerlijke prijs voor hun producten te geven. En dus: de lokale doktoren trainen en medicijnen geven én bedrijven aanmoedigen om niet langer gebruik te maken van giftige pesticiden. Gelukkig maakt het budget van ontwikkelingssamenwerking allebei mogelijk. Ik ben daarom bang dat het rucksichlos stopzetten van het OS-budget niet gaat helpen.
    Persoonlijk, vind ik (net als jij) dat er behoefte is aan nieuwe en innovatieve ideeën in de OS sector. De cultuur van ‘business as usual’ moet veranderen om de sector van toegevoegde waarde te laten blijven in deze uitdagende tijd. De overheid zou dit moeten stimuleren. Zij kan dit het beste doen door zich op te stellen als een katalysator voor verandering en niet door het opleggen van een eenzijdig dictaat. Cheers!

    [Reageer op deze reactie]

  10. Goed discussiestuk.
    Maar wat mij betreft zit het hem ook in de volgorde: voordat de overheid stopt met ontwikkelingssamenwerkingsbudget (of deze drastisch verminderd), dan eerst inzetten op eerlijke handel, eerlijk belastingstelsel en (ECHT) coherentiebeleid (en dat blijkt vooralsnog erg lastig).

    [Reageer op deze reactie]

  11. Ik ben het er helemaal mee eens dat de sector moet veranderen, en dat de geldkraan dichtdraaien waarschijnlijk één van de beste stimulansen is om dat te bereiken. Het debat over de 0.7% in de verkiezingstijd raakte inderdaad niet de kern van de discussie. Zo’n norm is best aardig, maar het gaat er denk ik om met wat je met dat geld wil doen. Ik ben er vóór dat rijke landen die iets kunnen missen, investeren (doneren?) in armere landen. Zodat deze landen uiteindelijk gelijke kansen hebben als wij. Maar simpel geld geven heeft inderdaad weinig zin. Maar ik ben benieuwd naar hoe u de hervormingen verder ziet, behalve het Nederlandse belastingklimaat aanpassen. De handel verduurzamen zie ik bijvoorbeeld ook als kernpunt omdat dat uiteindelijk een ‘root cause’ is van armoede. Omdat dit nu nog niet altijd concurrerend is met de reguliere handel zouden investeringen hierin misschien net het verschil kunnen maken. Wat zijn uw verdere ideeën? En: hoe ziet u voor zich dat dit daadwerkelijk gaat gebeuren? Zoals u zelf al zegt, directeuren zullen niet snel hun eigen organisatie opdoeken. Misschien is een eerste stap in de goede richting meer samenwerking tussen organisaties? En welke actoren zouden een dergelijk proces op gang kunnen brengen?

    [Reageer op deze reactie]

    Frank van der Linde Reply:

    Beste Jacqueline,

    Dank voor je reactie en de vragen.

    We kunnen mijnsinziens niet meer praten over arme (ontwikkelings) en rijke (ontwikkelde) landen. In arme landen wonen (veel) rijke mensen en in rijke landen steeds meer arme mensen. Hier zit ook de connectie met de Occupy/99% (al denk ik dat je beter over 95% kan spreken).

    Het gaat inderdaad om meer dan alleen maar belastingen. Het gaat ook om een analyse en vervolgens ook actie ten aanzien de impact van ons handelsbeleid op arme mensen, onze impact op het klimaat, de mate waarin we onevenredig veel grondstoffen gebruiken, overbevolking, te veel gebruik van antibiotica, discriminatie, bijdrage aan vrede etc. Dat totale pakket van onderwerpen moet worden bekeken en aangepakt.

    In beginsel gaat het erom wat wij Nederlanders hier in Nederland moeten doen zodat we goede burgers zijn van deze planeet. Mondiaal burgerschap noemen we dat… Meer doen dan je eigen zaakjes op orde hebben is heel goed en ben ik zeker voor, maar niet voordat je eerst je eigen zaakjes op orde hebt. En daar zit nou juist het probleem. We doen enorm veel in andere landen (met te veel trots), maar maken er hier een puinhoop van. Dus eerst je eigen huis opruimen, voordat je iemands anders huis gaat opruimen of nog erger, iemand anders gaat vertellen dat ie z’n huis moet opruimen. Nederlandse OS-organisaties moeten dus vooral bezig met binnenlandse issues die mondiaal problemen veroorzaken. Pak keihard onze regering aan (helaas ook nodig als PVDA in de regering zit) tav ons belastingklimaat, milieu, gebruik antibiotic, overgebruik grondstoffen, discriminatie etc…. En informeer (opvoeden?) de bevolking over het belang daarvan voor henzelf maar met name hun kinderen… Als OS-organisaties daartoe niet in staat zijn, moeten zo snel mogelijk ophouden te bestaan, zodat andere mensen uit de maatschappij naar boven kunnen komen met frisse ideeen en creativiteit om dat wel te doen….

    Ik zal er binnenkort eens een artikel over schrijven…

    Groet,

    Frank

    [Reageer op deze reactie]

    Jacqueline Reply:

    Hartelijk dank voor uw reactie. Ik ben zeer benieuwd naar het artikel. Ik vraag me wel af of de ontwikkelingsorganisaties de juiste actoren zijn voor uw doel. Er zijn in Nederland diverse organisaties actief in het veld van actief burgerschap. Los hiervan zijn er de organisaties die in de ontwikkelingslanden werken. Misschien zou er meer samenwerking tussen dergelijke organisaties kunnen komen, omdat ik ook denk dat de link tussen onze invloed hier en de ellende elders beter naar voren gebracht mag worden. Ik zie uw artikel tegemoet!
    Met vriendelijke groet,

    Jacqueline

    [Reageer op deze reactie]

Vindt u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Doe een donatie via Paypal

Neem een abonnement en blijf op de hoogte van alles wat er speelt in de ontwikkelingssector.

Klik hier voor een abonnement