Update: Nieuw kabinet komt met visie op toekomst ngo’s

De kogel is eindelijk – officieel – door de kerk. Het demissionaire kabinet gaat geen bijdrage meer leveren aan een visie op de toekomst van ngo’s. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat Ben Knapen deze visie ging ontwikkelen, maar door de val van het kabinet schrijft hij alleen een Kamerbrief met zijn bevindingen over dit onderwerp. Ontwikkelingsorganisaties zijn blij met het nieuws.

‘Wij hebben afgesproken allerlei consultaties te voeren met partijen binnen het maatschappelijk middenveld in Nederland en in ontwikkelingslanden. Dan zal daar een visie op komen. Maar omdat het kabinet nu demissionair is, komt die visie er nu niet meer. Dat laten we over aan het nieuwe kabinet.’ Dat vertelde Christiaan Rebergen, plaatsvervangend Directeur-Generaal Internationale Samenwerking bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, vorige week aan Vice Versa.

Kamerbrief

Ben Knapen initieerde vorig jaar een online maatschappelijk debat tussen ngo’s en de overheid. Deze discussie vond vanaf half december 2011 tot maart 2012 plaats op de sites van Vice Versa en OneWorld. Eind maart zette Vice Versa een punt achter het online debat. Het oorspronkelijke idee was dat Ben Knapen aan de hand van dit debat en een aantal visiestukken een nieuw beleid voor ngo’s zou ontwikkelen. Door de val van het kabinet bleef deze visie uit en wordt het nu doorgeschoven naar een nieuw kabinet.

Wel schrijft Knapen nog een Kamerbrief over het onderwerp. Een woordvoerder van Ben Knapen zegt hierover: ‘Momenteel is een Kamerbrief in de maak waarin de staatssecretaris de bevindingen beschrijft van de discussie over de toekomstige relatie tussen het maatschappelijk middenveld en de overheid binnen ontwikkelingssamenwerking. Het betreft een inventarisatie van de aspecten die er toe doen in deze relatie tussen het maatschappelijk middenveld en de overheid. Het is aan een volgend kabinet om het beleid op dit gebied verder te ontwikkelen.’

Geen business

Voor ngo’s als Oxfam Novib en Hivos is het zaak dat het kabinet een nieuw beleid ontwikkelt ten opzichte van de ngo’s. Het huidige financieringsbeleid, MFS-2, loopt in 2015 af. Toch is Manuela Monteiro van Hivos blij met het besluit: ‘Dit is feitelijk waar wij op ingezet hebben. De dialoog met Knapen is nooit van de grond gekomen. Vanaf het moment dat het kabinet viel, had hij geen business meer om hier nog wat over te zeggen.’ Wel hoopt ze dat er rap een actieve dialoog ontstaat met het volgende kabinet. ‘Het is super belangrijk dat het nieuwe kabinet met een open blik gaat kijken naar de toekomst van de ngo’s. En dat moet zo snel mogelijk.’

Ook Farah Karimi van Oxfam Novib vindt het niet vervelend om te wachten op een nieuw kabinet. ‘Wij gaan gewoon door met ons werk, we maken gewoon analyses voor de komende tijd. Financieel gezien heeft het geen consequenties voor ons, het beleid loopt de komende jaren nog gewoon door. Het is wel belangrijk dat er volgend jaar een nieuw beleid ligt.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

2 reacties op “Update: Nieuw kabinet komt met visie op toekomst ngo’s

  1. NGOs en/of MKB; hinken op twee gedachten, kan dat?

    Hoe kan je NGOs inpassen in een OS beleid, als je ook het bedrijfsleven meer wil betrekken bij OS. Traditioneel krijgen NGOs “gewoon” geld van DGIS en mooie publieks campagnes, dus begrijpelijk dat Farah ook “gewoon” doorgaat met de business as usual benadering. Men hoeft ook nauwelijks verantwoording af te leggen voor wat men doet, of praat zich tenenkrommend en wollig uit de stroop, zie o.a. het Haiti debacle….. Ideaal! Wie wil nou niet op deze condities en goed betaald werken aan een betere wereld?

    Alleen als DGIS meer op harde output gaat sturen i.p.v. op mooie NGO beloften, zal er heel langzaam aan wat beweging in komen. Maar dan nog, het is “gevoelige” materie, en NGOs zijn van een speciaal rubber, zo is me laatst weer eens verzekerd en duidelijk geworden.

    Goed nieuws is wel dat er wat beweging is; voor water projecten gaat DGIS steeds vaker een duurzaamheids garantie “eisen” van 10 jaar water uit de kraan. Dat is een begin, maar de condities waarop dit gebeurt zijn nog boter zacht. (en dat in de tropen…)

    Een praktijk voorbeeld: UNICEF heeft o.a. op basis van deze “garanties” de laatste jaren vele miljoenen gekregen voor rehabilitatie en nieuwe water putten in Sudan. Maar van enige follow up op feed-back is nog wenig bekend. Wel dat de meeste pompen het voor de zoveelste keer in Sudan het weer niet meer doen.

    Het goede nieuws is ook dat er steeds meer serieuze organizaties zoals FairWater komen die deze garantie wel een uitdaging vinden en hiervoor gaan, o.a. ook nog met goede Nederlandse kwaliteits pompen zoals de FairWater BluePump. Maar dan moeten deze initiatieven wel een “faire” kans krijgen en niet worden weggewimpeld met de opmerkingen dat we “liever” geen pompen gebruiken uit Nederland, want dat ligt wat “gevoelig”, dus gaan NGOs liever Nederlands geld besteden aan pompen uit India, ook al zijn die niet duurzaam, ze zijn wel goedkoper en zorgen ook nog voor wat werk in India.

    Er wordt nog steeds veel gepraat en gedacht, maar weinig concrete actie. Ook het met veel tam-tam aangekondigde “Sustainable Water Fund” blijkt in de praktijk niet echt een goed instrument voor innovatie en wordt grotendeels weer ingezet op “business as usual” projecten met een hoog charity gehalte zonder veel perspectief of enige duurzame verbetering voor de mensen in Afrika. Helaas, gemiste kansen. Hopelijk gaat het nieuwe kabinet met meer VVD “boter bij de vis” er wat beters van maken.

    [Reageer op deze reactie]

  2. Wat mij verbaast is waarom NGOs hierin zo afwachtend zijn richting de overheid. Maak als middenveld gewoon zelf duidelijk wat je bent, en waarvoor je staat en deel dat mee aan het nieuwe kabinet. Dan kan de nieuwe staatssecretaris dat meteen meenemen in zijn/haar beleid. Voor de ontwikkelingsorganisaties is het natuurlijk moeilijk om hier een algemeen geldend antwoord op te geven, omdat ze zelf ook een belang van een doelgroep op het oog hebben (of dat nu gaat om agri-business of social service delivery). Maar misschien dat PSO in haar slotevent op dat punt nog even van zich kan laten horen? Of moeten we straks aan Movisie gaan vragen hoe het middenveld er in het buitenland uitziet? Iets meer kennis van het middenveld in Nederland zou overigens geen kwaad kunnen in het beoordelen van de eigen toegevoegde waarde in het buitenland.

    Wat mij betreft gaat het bij het middenveld (of civil society zo je wilt) nog steeds om een ruimte tussen overheden, burgers en bedrijven, waar belangen elkaar ontmoeten en regels gesteld kunnen worden voor een gelijk speelveld. NGOs nemen op dat speelveld een plaats in, en waar ze er niet zijn zal je zien dat de overheden direct zaken gaan doen met het bedrijfsleven, en dan komt men tot een eigen afweging van belangen, die niet altijd rechtdoet aan de samenleving als geheel. Je alleen richten op burgerparticipatie is te mager. Het gaat ook over gelijke kansen voor bedrijven, en waarborgen voor behoorlijk bestuur. Dat moet toch niet zo moeilijk zijn om op te schrijven.

    Het WRR advies “meer ambitie minder pretentie” had het al over het middenveld als belangrijkste exportproduct van Nederland. Helaas is daar niets mee gedaan in het vervolgadvies “aan het buitenland gehecht”. Wellicht omdat dit middenveld al lang niet meer die sterke positie innam en door subsidiestromen was verzwakt. De pleidooien om die geldkraan dan maar dicht te draaien zijn vanuit dat oogpunt ook wel te waarderen (al ben ik bang dat de motivatie ergens anders vandaan komt).

    Het is aan ontwikkelingsorganisaties zelf om te zorgen voor diverse financieringskanalen (vanuit overheden, bedrijven en burgers) om het probleem van afhankelijkheid tegen te gaan, en als ik me niet vergis zijn veel organisaties daar ook mee bezig.

    De laatste stap is vervolgens alle drie die domeinen te enthousiasmeren voor internationale samenwerking. Dan ontmoeten overheden elkaar, zoeken bedrijven elkaar op over grenzen heen en ontmoeten burgers ook burgers uit andere landen (wellicht bieden social media hier uitkomst). De facto heb je dan een global civil society. Die bestaat namelijk niet als burgers niet aan elkaar verbonden zijn. Deze dimensie wordt nogal eens vergeten door deze en gene. Lukt het wel om die verbindingen te maken (door programma’s als blood, sweat and take aways, en puberruil extra en wat dies meer zij) dan lukt het wellicht nog om in de buurt van een duurzame wereld te komen, met gelijke kansen voor iedereen. Wellicht dat het global compact van de VN met het bedrijfsleven dan tegenwicht geboden kan worden door een global citizen compact. En anders ben ik bang dat het eerder ‘civil society on the cross’ wordt dan ‘civil society at crossroads’ zoals de titel van een van de PSO workshops op het closing event luidt. En ik vraag me af hoeveel mensen dan nog geloven in een wederopstanding.

    [Reageer op deze reactie]

Vindt u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Doe een donatie via Paypal

Neem een abonnement en blijf op de hoogte van alles wat er speelt in de ontwikkelingssector.

Klik hier voor een abonnement