De kwaliteit van de evaluaties die de organisaties hebben gemaakt onder het eerder afgesloten MFS-I is helaas nauwelijks toereikend om iets te kunnen zeggen over het resultaatbereik. Dat is op zich al zorgelijk. Daarom heeft IOB een aantal minimum methodologische criteria gedefinieerd waaraan evaluaties in de toekomst moeten voldoen. Dezelfde criteria worden ook toegepast bij de evaluatie van bilaterale programma’s en voor het bedrijfslevenprogramma. Gelijke monikken, gelijke kappen.

De kritiek van dhr Huyse lijkt vooral ingegeven door afwijzing van de gekozen methodologische benadering (met focus op empirische metingen in het veld van beaalde resultaten onder deelnemers en niet-deelnemers aan programma’s van MFS-partners, uitgevoerd door onafhankelijke onderzoekers). Huyse is recent gepromoveerd op een onderzoek naar organisatieleren in de Belgische ontwikkelingssamenwerking, waarbij vooral participatieve benaderingen worden gebruikt. Maar om goed te kunnen leren moet er toch eerst inzicht komen in de resultaten en effecten van NGO activiteiten.

De risico’s van zgn. Hawthorne (beinvloeding van de interventie door de onderzoekers) en selectie-effecten (tussentijdse aanpassing van de partnerbijdrage) zijn onderkend bij de voorbereiding van de nu gekozen aanpak, maar er zijn voldoende waarborgen ingebouwd om dit zoveel mogelijk te voorkomen. De verwachting is dat de evaluatieresultaten een getrouw beeld zullen bieden van de bereikte resultaten van MFS-II allianties.

Ruerd Ruben
Directeur IOB

Ik voer graag een open debat over internationale samenwerking en de rol die ngo’s daarin kunnen spelen. Mijn lust tot debatteren wordt echter behoorlijk getemperd als een kritische beschouwing over een eerdere bijdrage van mij aan dit debat volledig is opgehangen aan een versleten retorische stijlfiguur: de motieven van de auteur in twijfel trekken.
Uw bewering dat mijn analyse voortkomt uit de behoefte om “in te spelen op de politieke dagkoersen van dit kabinet”, raakt kant noch wal.
Ruim voordat het huidige kabinet, deze staatssecretaris en zijn speerpunten in beeld kwamen, namelijk in december 2009, trokken wij de conclusie dat de aanpak van de strijd om land en water, het adequaat verbinden van lokaal met mondiaal en de juiste omgang met opkomende economieën cruciaal zijn voor een rechtvaardige wereld zonder armoede. Vandaar dat deze noties een rode draad vormen in de aanvraag die wij destijds voor  MFS2  schreven en tevens  strategische bouwstenen zijn  van ons meerjarenplan.
De relevantie van deze thema’s werd ook benadrukt door vele van onze partners, die daardoor ook mede aan de basis stonden van de internationale campagne GROW, die Oxfam in 45 landen voert of ondersteunt.

Zoals u in onze rapporten ‘Growing a better future’; ‘Who will feed the world’en‘Land and Power’ kunt lezen zien wij overigens wel degelijk veel grotere uitdagingen op dit terrein dan u, en die gaan verder dan zaken die ‘op lokaal of soms regionaal niveau’ opgelost kunnen worden.
U zult na lezing van deze rapporten zien, dat wij onze beweringen ook baseren op degelijk onderzoek. Vaak in samenwerking met deskundige partners uit andere Noordelijke én Zuidelijke landen.

Wat de verdere (personele) internationalisering van Oxfam betreft zie ik over de hele linie de diversiteit toenemen – dat geldt helemaal voor de leidinggevenden en het personeel van de nieuwe landenkantoren -  en je kunt er op vertrouwen dat niet alleen ik vanwege mijn eigen achtergrond daar prioriteit aan geef maar dat dit een streven van de hele confederatie is.

We zijn gisteren met een vernieuwde site online gegaan. Althans de Nederlandse versie. Komende maanden passen we ook de internationale site aan en komen er ook regionale sites. Kijk op de nieuwe site bijv naar deze link:
http://www.icco.nl/nl/over-ons/organisatie/organisatiestructuur of deze waar de leden van de regionale raden per regio worden opgesomd:
http://www.icco.nl/nl/over-ons/regios.