weblog

Respect voor Kameroenese verpleegkundestudenten

Judith van de Kamp doet antropologisch onderzoek in Kameroen. Sinds kort is ze ook begonnen met lesgeven aan studenten verpleegkunde. Ze staat versteld van hun verhalen. Lees verder

Het interculturele fingerspitzengefühl is meer dan een trucje

Lukt het je om je écht te verbinden met mensen van een andere culturele achtergrond? En kun je daar adequaat naar handelen? Adviseur Yvonne van der Pol ontrafelt het het interculturele fingerspitzengefühl. Het eerste deel van een drieluik over culturele effectiviteit. Lees verder

‘Agents of Change’

Jongeren kunnen de wereld veranderen, is de hoopvolle gedachte achter veel ontwikkelingsprogramma’s. Kunnen zij die hoop waar maken, ook daar waar oudere generaties het voor het zeggen hebben? En zijn ze beter in staat om over verschillen heen te stappen? Religiewetenschapper Brenda Bartelink doet inspiratie op bij middelbare scholieren en twee jeugdige onderzoekers. Lees verder

Drie tips vanuit een Kameroenese zweettaxi

In Nederland mag carpoolen dan niet populair zijn, in Afrika zit men zonder problemen bij een volslagen onbekende half op schoot tijdens een taxirit. Antropologe Judith van de Kamp weet er alles van. ‘Hoezo zijn Afrikanen niet efficiënt? Ik kan geen beter voorbeeld bedenken van een product (in dit geval een auto) dat tot in zijn volste potentie wordt benut.’ Lees verder

‘God still has a plan for me’

Antropologe Judith van de Kamp heeft net een nieuwe oppas voor haar eenjarige dochter. Dat men in Kameroen anders met baby’s omgaat dan in Nederland, leidt soms tot hilarische situaties. Lees verder

Onderzoeker in de discomfort zone

Als onderzoeker in het buitenland kun je je soms flink ongemakkelijk voelen. Dat ondervindt ook Judith van de Kamp, antropologe in Kameroen. Maar die ‘discomfort zone’ hoeft niet altijd slecht te zijn. Lees verder

Bijzonder uitdagend: Jonge IS vrouwen

Twee weken geleden verscheen de column ‘Jonge IS vrouwen en het culturele glazen plafond’ van Yvonne van der Pol. Die riep meteen veel reacties op van, jawel, jonge vrouwen. Het scala aan reacties was uiteenlopend: van ‘Herkenbaar’ en ‘Absoluut een probleem’ tot ‘Dat valt reuze mee’ en ‘Je kan het ook in je voordeel benutten’. Daags na publicatie verscheen op de Vice Versa site een artikel getiteld ‘Wel cultureel verschil, geen glazen plafond’, waarin de persoonlijke ervaringen van vier jonge IS vrouwen met mannen in het veld werd beschreven. Van der Pol pakte de pen weer op voor een nadere beschouwing. Lees verder

Wereldverbeteraar gezocht: nu even niet

Westerlingen hebben vaak de neiging om alles te willen verbeteren als ze in een ontwikkelingsland zijn. Judith van de Kamp, medisch antropologe in Kameroen, is geen uitzondering. Toch probeert ze zichzelf een andere tactiek aan te leren: erachter komen waarom iets is zoals het is. ‘Misschien wordt Afrika wel blijer van blanke wereldaanschouwers dan wereldverbeteraars.’ Lees verder

‘Het veld’ stopt niet achter je bureau

Als kind hoorde Lotte van Elp al praten over ‘het veld.’ Nu ze zelf ontwikkelingswerker is voor Free Press Unlimited in Zuid-Sudan en regelmatig ‘het veld’ in moet weet ze dat dit de krenten uit de pap zijn. In het veld gelden andere regels dan op kantoor. ‘Ver weg van hun excel sheets met jaarplanningen en resultaatmetingen is veel meer mogelijk. Deze houding is een stuk moeilijker vast te houden wanneer weer terug in Nederland. Creativiteit en energie worden zomaar lamgeslagen door alweer een reorganisatie of een uren durend team-overleg.’ Lees verder

Echte tropengangers zijn gekke henkies

Binnen het tropenwereldje heerst een beeld dat mensen die te lang in een ontwikkelingsland zijn blijven hangen een klap van de molen hebben gekregen. Judith van de Kamp betrapt zichzelf erop dat ook zij steeds meer ‘gekke henkie’ wordt. Maar, zo schrijft ze: ‘koester ze vooral, want zoveel échte tropengangers zijn er niet meer.’ Lees verder

Bezinning in Bamako

Het leek zo goed te gaan in Mali… In Vice Versa nummer 4, die deze week verschijnt, schrijft Martin van Vliet (Afrika-Studiecentrum) over de huidige chaos in het land en de noodzaak van een Nederlands pre-conflict beleid. Vandaag alvast columniste Manon Stravens, die zich vanuit het regiokantoor van ICCO in Bamako afvraagt hoe het mogelijk is om door te gaan met de geplande programma’s in een land dat is afgegleden van ‘geroemd stabiel naar intens fragiel’. Lees verder

ICCO’s aanpak in de praktijk: ‘Pragmatisch Programmatisch’

In 2007 introduceerde ICCO een ‘programmatische aanpak’. Maar hoe werkt dit in de praktijk? Wievenlien Punt bezocht in het kader van de Coolpolitics masterclass ontwikkelingssamenwerking een project van ICCO in Nepal en hield een blog bij. De nieuwe aanpak van ICCO heeft goede uitgangspunten, maar de praktijk is vaak weerbarstiger, zo ondervond Wievenlien Punt. Lees verder